Dilemma gastouder of kinderopvang?

Onlangs kreeg ik een moeder in mijn praktijk met het volgende verhaal:

Nadat mijn dochter geboren was moest ik na drie maanden mijn werk weer hervatten. Ik ging op zoek naar een passende opvang voor mijn drie maanden oude dochter. Ook al was het maar voor 1,5 dag per week, ik wilde het beste voor haar. In mijn zoektocht strandde ik al vrij snel bij de kindercrèche. Ik eb er een aantal bezocht en overal waar ik kwam merkte ik onrust. Twee medewerksters welke moesten zorgen voor 8 baby’s vond ik veel te weinig. De medewerksters vertelden mij ook het verhaal, dat als er een baby huilt, de rest ook vaak gaat huilen en dan kun je bijna niet meer de oorzaak van het huilen achterhalen, wat tot frustraties en angst bij de baby’s oplevert. Neen, dat werd het niet. 

 

Ik ging op zoek naar gastouders. Na enkele bezocht te hebben werd ik vrolijk bij de uiteindelijke keuze. Het klikte meteen en ik had er alle vertrouwen in. Totdat ik na enkele maanden merkte dat het gedrag van mijn inmiddels dreumes aan het veranderen was. De herkomst kon ik niet vaststellen. aangezien ik de ontwikkeling van mijn dochter op de voet volgde, kon ik de oorzaak niet vaststellen. Ze begon ineens enorm te krijsen. Aanhoudend krijsen, niet huilen maar echt helemaal overstuur. 

 

Op dat moment stopte ik haar verhaal en begon ik vragen te stellen over het gastoudergezin. De gastouder is een moeder van zelf nog kleine kinderen (2 en 3 jaar). Bij doorvragen vertelde de moeder mij, dat het haar opgevallen was, dat het gedrag van de jongste dochter vaak heftig was. Zij begon over alles te krijsen en wilde in de armen van haar moeder worden gedragen of in de zak op de borst van haar moeder. Terwijl haar moeder gastouder was voor enkele kleine kinderen en baby’s werd de aandacht erg verdeeld. 

 

Ik begon te begrijpen wat er speelde. De dochter van de gastouder liet, naar zeggen, gedrag zien wat voorkomt bij een onveilige hechting in de tweede fase van gehechtheid. De peutertijd staat daarom bekend. Het meisje werd bedreigd. De symbiotische relatie met moeder was abrupt tot een einde gekomen en zij moest ervaren, dat moeder de aandacht ging verdelen. In haar eigen ontwikkeling werden de andere baby’s en kleine kinderen ineens bedreigend. Die kinderen zaten ook nog eens aan haar speelgoed, wat zij niet meer kon toestaan. Ze zette het op een krijsen als het gebeurde. Later ging ze andere kinderen slaan en duwen en wegtrekken van haar speelgoed. zij eiste haar moeder op, terwijl haar moeder niet begreep, dat het zeer onveilig voor haar eigen dochter was. Cruciaal hierbij is het totaal aantal gehechthheidsfiguren wat een peuter kan handelen. Het maximum aantal is 6. Dat betekent eigen vader en moeder en 2 broertjes, maakt al vier. dus nog plaats voor twee. Een gehechtheidsfiguur is iemand die veelvuldig aanwezig is en waarbij het dopingproces overzichtelijk is of de spiegelneuronen op kunnen afstemmen.

 

Met de 3 tot 5 andere kinderen werd het aantal ver overtrokken en voelde het meisje zich steeds verder onveilig. 

Terwijl de moeder met alle goede bedoelingen en wensen om andere kinderen te verzorgen, vergeten is, de veiligheid van haar eigen zoontje en dochter te waarborgen. 

Na het verhaal kon ik concluderen, dat de methode welke het kind hanteert om haar zin te krijgen (krijsen en moeder opeisen) werd o overgenomen door de andere kinderen. Met name rond de leeftijd van 12 tot 18 maanden is dat cruciaal. 

 

Dat gebeurt dus, bij het uitbesteden van je kind. Ook in de kindercrèche en kinderopvang of peuterspeelplaats kan dit voorkomen. Na het uitgelegd te hebben, vertelde ik ook direct, dat de schade bij 1,5 dag per week wel mee kon vallen, mits de andere dagen het gedrag gecompenseerd wordt door ander gewenst gedrag. Garantie kan ik niet geven, want het is weer afhankelijk van de ontwikkeling van het eigen kind zelf. 

 

Voor de gastouder heb ik een advies. Stop snel met je opvang en ga aan de slag de veiligheid met je kind te herstellen. doe je dat niet, krijg je van zelf steeds meer gedragsproblemen. Het kan zelfs zo erg worden, dat het levenslang een probleem kan gaan veroorzaken. 

 

Voor iedere organisatie van gastouders heb ik ook een advies. Neem geen gastouders in je organisatie, welke zelf nog kleine kinderen in huis hebben rondlopen. Pas als de eigen kinderen naar het basisonderwijs gaan, is er plaats en ruimte voor het uitoefenen van je opvang behoefte. 

 

Enkele jaren geleden werd het al aangekaart door Marilse Eerkens (wetenschapsjournaliste) en beschreven in haar boek. Marilse heeft al jarenlang contact opgenomen met de overheid om aandacht te geven aan de gehechtheidsfilosofie.

 

Mocht jouw kind ander gedrag laten zien, dan dat zij thuis kunnen ervaren, kom dan langs in mijn praktijk. samen zoeken we naar de oorzaak. In ieder geval kom je altijd met nieuwe ideeën thuis om het gedrag wat jij ongewenst vind te herstellen. voorkomen is beter dan genezen, dus laat je zelf als toekomstige ouder informeren over de ontwikkelingsfasen bij kinderen. 

Zelfwaardering artikelen

22 Augustus 2017
27 Juli 2017

Contactgegevens

Schoolvoorzelfwaardering.nl
Wilhelminastraat 13
3271 BX Mijnsheerenland
Zuid Holland
Telefoon: 085 877 1841
Mobiel: 06 10266 452
E-mail: info@schoolvoorzelfwaardering.nl
youtube-zelfwaadering linkedIn-School-voor-Zelfwaardering facebook-zelfwaardering
Webdesign webhosting